Wat een rijke zegen om op deze nieuwsbrief geabonneerd te kunnen en te mogen zijn. Bedankt Dirk en iedereen die hier reageert. Het is mij tot grote steun! Het leven is mij hier één groot tranendal zoals beschreven staat in de Bijbel. Getroffen werd ik door hetgeen Parel hierboven schreef!
Hoe zwaar wordt het lijden versterkt door kreten en teksten, hoe waar die ook zijn, en door onbegrip van familieleden en het afwezig zijn of in zeer geringe mate, van het medeleven juist van kerkmensen! De groeten kun je krijgen via via, of soms een kaartje, maar een telefoontje, een email of een bezoekje?
Voel me zwaar in de steek gelaten al zovele jaren lang!
En op huisbezoek vergeefs aangegeven.
Maar ja, het blijven ook mensen en van mensen moeten wij het niet verwachten, maar van God alleen! Maar verwachten van de kerk zou toch wel moeten. Waar is de onderlinge liefde? We moeten elkaar toch tot een hand en een voet zijn? Maar ach, kerkenraden hebben het te druk met vergaderen zeker?

Tonnie

Met vriendelijke groet,

baruch.

Ik heb onnoemelijk veel geleden en nóg, het tekent mijn leven. En toch, er heeft daadwerkelijk een verandering in mijn leven plaatsgevonden. Die verandering is dat God mij heeft verlost en bevrijd uit een vreselijk leven. Of het lijden nu voorbij is? Nee! maar ik ga er anders mee om, Jezus Zelf leert mij om door dat lijden, van pijn, verdriet en verworpen zijn, op Hém te zien en daardoor tilt Hij mij boven de omstandigheden uit. Als er iemand weet van pijn, lijden en verworpen zijn, dan is dat Jezus! Ik kijk dus met andere ogen naar mijn lijdensweg hier op aarde.
Werelds gezien stelt mijn leven weinig voor, ik ben niet iemand om jaloers op te zijn, geen weelde, geen welvaart, geen voorspoed, weinig aards geluk… Wél een heel rijk geestelijk leven en een band/relatie met Jezus die alleen maar sterker en dieper wordt.
Een pittig onderwerp Dirk. Ik heb veel met dit thema, woorden schieten tekort om al dat lijden te benoemen in mijn persoonlijk leven, maar ook hoe wereldwijd geleden wordt, vooral onder onrecht en uitbuiting, armoede, maar net zo goed onder ziekte en verdriet, eenzaamheid, huiselijk geweld, gebroken huwelijken, gezinnen,relaties, enz., enz.

Mijn enige houvast in dit leven is Jezus de Messias, Die spoedig terugkomt om aan al dat lijden en de onrecht een einde te maken. Hij komt om deze wereld te richten in gerechtigheid, dat is iets om hoopvol naar uit te zien. Diezelfde Messias, Jezus draagt ook mijn lasten, ik hoef die last niet alleen te dragen! Maranatha!

Hoe kunnen we mensen helpen, tot troost zijn in hun lijden? Neem me niet kwalijk, maar vaak wordt – heel goed bedoeld – met Bijbelteksten geslingerd. Wat deed Jezus/YESHUA?!
Wat heb je nodig in je diepste ellende? Juist! een barmhartige Samaritaan! Iemand die naar je omziet en je komt opzoeken, jouw wonden verzorgd met olie en wijn (olie en wijn is een teken van de Heilige Geest). In plaatst daarvan voelen en weten velen zich in de steek gelaten in deze keiharde, medogenloze maatschappij, in de steek gelaten, niet alleen door de overheid, ook door de kerk! (dit moest me van het hart) en het wordt nog veel erger…

Dankjewel Dirk, dat deze site ruimte geeft om voor elkaar te bidden, wat een troost, te weten dat er voor je gebeden wordt.

Gods zegen en Zijn Shalom toegewenst!

Ik heb lang geleden een artikel over mijn (naar de mens gesproken) moeizame leven geschreven. Ik zal het je straks toemailen, omdat het m.i. te lang is om hier te vermelden.
Een gedeelte, namelijk het begin en eind wil ik wel graag vermelden. Hopelijk ter bemoediging van velen.

“En wij weten dat voor hen die God liefhebben, ALLE dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die naar Zijn voornemen geroepen zijn.” (Rom. 8:28 – HSV)

Ik hoop dat ook u bovenstaande kunt beamen; niet alleen als het u op dit moment goed gaat, maar ook als, naar de mens gesproken, u veel tegenzit. Nu, mij zit, naar de mens gesproken, van alles tegen. Maar toch ga ik steeds meer ‘zien’ dat alles wat ik meemaak en meegemaakt heb, “mede-werkt ten goede”. Opdat mijn leven zal komen op het punt van: ALLES tot eer en verheerlijking van Zijn Naam alleen.
De laatste tijd heb ik regelmatig opmerkingen te horen gekregen als: “Je ziet er gelukkig uit” of “je straalt iets uit”. Maar nog niet zo lang geleden stonden mijn ogen vaak onrustig, met grote, angstige pupillen. Dat ik de laatste tijd andere geluiden hoor, daar dank ik de Heer voor. Het is een wonder van Hem. Het is het, door Zijn genade, uitstijgen boven de problemen van elke dag. Naar de mens gesproken voel je je rot en toch kan je de blijdschap van de Heer ervaren en uitstralen.
…
In december 2007 werd – na veel klachten van mijn kant – voor de zekerheid een catheterisatie (van en nabij het hart) gedaan omdat ze dachten dat mijn vaten wel eens verstopt zouden kunnen zitten. Daar bleek echter het tegenovergestelde. Ik bleek een aneurysma te hebben (dat is: een bloedvat dat – sterk – verwijd is), vlak bij het hart. Op het moment van ontdekking was het vat zo’n 4½ cm. doorsnee en dan zeggen ze erbij dat de (plotselinge) knap- of springkans 10-15% is, waarbij er geen kans van overleven is. Bij 5½ tot 6 cm. wordt de knap- of springkans te groot (namelijk zo’n 50%) en dan wordt er afgewogen of een – overigens zeer risicovolle – operatie haalbaar is. De “voors en tegens” van die operatie worden dan tegen elkaar afgewogen. Deze diagnose was even slikken, maar omdat mijn leven in de hand van de Heer ligt kon en kan ik gelukkig met redelijk goede moed verder leven.
En wat ik zeker niet verwacht had was dat ik vanaf eind 2008 een eigen website zou krijgen (een bevriende voorganger/broeder kreeg het van de Heer op zijn hart om deze website voor mij te maken). En vanaf die tijd ben ik dus “druk” met het uittypen en bewerken van Bijbelstudies voor op de website (www.eindtijdbode.nl), in de hoop zo tot zegen te kunnen zijn voor velen.
Dus, de Bijbeltekst boven dit artikel, namelijk “En wij weten dat voor hen die God liefhebben, ALLE dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die naar Zijn voornemen geroepen zijn” begint steeds meer vorm te krijgen.
Prijs de Heer.