Je hebt liever niet dat er direct op reacties van elkaar wordt gereageerd, maar misschien wil je af en toe een uitzondering toestaan?

Ik zou graag tegen San Tjoa willen zeggen dat we inderdaad het kind niet met het badwater moeten weggooien. Benadrukken dat er imitaties zijn, kan ten onrechte de indruk wekken dat men niet meer in de ware charismata gelooft. In deze tijd is het het verstandigst om met een ‘naakt geloof’ in Gods Woord ons een weg te banen door alle misleidingen heen tijdens onze aardse beproeving. Ik geloof dat de geestelijke strijd steeds heviger zal worden, en dat de gaven m.b.t. onderscheiding van geesten (die vaak moet groeien door het gebruik in samenwerking met het verstand) hard nodig zullen zijn.

Ik wil Ed (nr 9) beamen dat het ook mijn ervaring is geweest,
dat ik dmv een boek van Jessie Penn-Lewis bevrijd ben van
de charismatische verstikking. Echter denk ik dat je het kind
met de badwater weggooit, als je de werking van de Geest
uitdooft of uitblust. Zelf geef ik mij niet over aan het onbekende
maar vertrouw ik ten diepste op het Woord, de Bijbel. Er zijn
geen tekenen en wonderen nodig om het Woord te bevestigen,
zoals CH Spurgeon in een van zijn boeken ook schrijft. Als ze
de Bijbel niet willen geloven, zullen ze ook niet geloven als
iemand uit de dood opstaat. God kan bovennatuurlijke dingen
doen maar gaat nooit tegen zijn eigen natuur- en geestelijke
wetten in. Genezingen kunnen zich voltrekken maar nooit mbv
alle middelen. Zelf sta ik een zeer gematigd charismatische
visie voor zonder al te veel ophef van geestelijke gaven. Want
de grootste gave is de agape-liefde. Als wij naar Gods stem wil-
len luisteren, zal Hij ons leiden op wegen om die goddelijke
agape-liefde te willen manifesteren. Hoevelen zeggen recht-
zinnig in de leer te zijn en alles van de Bijbel te weten en
hoge posities te bekleden, terwijl ze Gods hand in hun leven
nooit hebben ervaren? Want zij die onder Gods tuchtigende
hand kunnen volharden (net als Job), moeten afhankelijk zijn
geweest van Gods kracht. Ook staat geschreven dat Jezus
in onze straten gepredikt heeft en het Avondmaal gevierd
heeft en dat Hij ons niet kent. Het zijn niet alleen de charisma-
tici die door een zeer enge poort moeten. En laten wij die
brede weg niet op de wereld toepassen maar op onze eigen
gemeente!

Als er veel lawaai of gebrul is, dan is dat zeer zeker niet opbouwend. Niet alleen mijn oren, maar ook zelf word ik dan afgebroken…..

Door de jaren heen is dan ook gebleken dat de Heilige Geest je dat geeft, en het vaak genoeg is uitgekomen dat mensen mij niet goed overkwamen en later ten val kwamen, verleiding, misleiding.
Het gaat vaak in een massasfeer, en iedereen doet mee.
Ook de aanbiddingsconcerten, als ik eerlijk ben kan een heel mooi werelds liedje, zonder te luisteren naar de tekst je ook meevoeren! Vraag is wel waar heen?
Leidt alles tot Jezus Christus, die gekruisigd is?
Vaak zie je leiders die eer op een podium willen, en zo de massa misleiden.

Het is NÚ de tijd, er op of eronder, bok of schaap.
Velen willen ‘meer van de Geest’ maar waar zijn deze mensen op bidstonden?
Daar begint het, de verootmoediging. Als je verandering wilt, ga op je knieën.
Belijdt je zonden en vertel Hem alles, Hij hoort zijn kinderen.
Gebeds’week of avond’ worden slecht bezocht, en praise of goed-gevoel avonden worden heel goed bezocht. ???

Telkens moet je terug naar de bron, en afvragen of je nog op die smalle weg gaat, of toch een afslagje verkeerd nam naar die lekkere makkelijke brede weg?

Ten slotte Jannie, wat een prachtige aanvulling is dit gedicht, dank je wel.

Wat een geweldig stuk en uitleg hoe we dit moeten zien. Bedankt en veel zegen op je werk.

Kees

Kuddedieren

Hier moet je geweest zijn,
daar moet je naar toe,
Dit moet je hebben gehoord
De wereld op hol
mensen rennen maar door
als opgejaagd wild gaan zij voort

Ze worden geleefd,
hebben geen eigen wil.
zij worden gedirigeerd.
Kom niet in de stilte
denk vooral zelf niet na,
vergeet wat je ooit hebt geleerd.

De hemelse Herder
ziet ons zo gaan,
Zijn hart ten diepste bewogen.
De kudde verdwaald.
de herders ontrouw
de schapen worden bedrogen.

Nog steeds is er tijd
je kunt nog terug
om je leven aan Hem te geven.
Wanneer je de Goede herder volgt
wijst Hij je de weg.
ontvang je Zijn rust en Zijn zegen.

Jannie de Paauw