Zomaar drie uitspraken van de Indiase zendeling K.P. Yohannan in zijn boek ‘Revolution in World Missions’. Dit Engelstalige boek spreekt mij geweldig aan. Vandaar dat ik aandacht vraag voor zijn visie op zending. Yohannan is directeur van de zendingsorganisatie Gospel for Asia.
De uitspraken van Yohannan zijn veelal zeer raak. Zo zei hij onlangs in een preek: ‘Het feit dat er in het Westen grote kerken zijn, waar soms nog veel mensen komen, wil nog niet zeggen dat de kerk grote impact heeft op de wereld.’ Volgens hem zijn er nog zo’n drie miljard mensen op de planeet aarde die nog nooit over de Here Jezus hebben gehoord. Zij moeten bereikt worden. En, stelt deze gedreven zendingsman, die bereik je niet door sociale hulpverlening door kerken en christenen. Als ze niet tot geloof in de Here Jezus komen, gaan ze verloren, gaan ze naar de hel.

‘Als we werkelijk zouden beseffen dat iedereen die niet in de Here Jezus gelooft, naar de hel gaat, dan zouden we niet meer zo rustig op onze stoel blijven zitten, ook niet in de kerk,’ merkt de Indiase evangelist op. ‘Dan zouden we alles opgeven en zou het bereiken van mensen met het Evangelie onze topprioriteit zijn. De Bijbel geeft namelijk geen millimeter ruimte voor enige hoop voor mensen die niet in de Here Jezus geloven.’ Hij wijst hierbij op Hebreeën 9:27: ‘Het is de mens gezet eenmaal te sterven en daarna het oordeel.’
Met pijn in zijn hart constateert Yohannan dat de kerk, die de Here Jezus uit deze wereld heeft geroepen om toegewijd aan Hem te zijn, voor een aanzienlijk deel de reden voor haar bestaan uit het oog is verloren. Hij leidt dat af aan het gebrek aan heiligheid, geestelijke realiteit en bewogenheid voor mensen die dreigen verloren te gaan. Daarvoor in de plaats is in veel gemeenten een evangelie van voorspoed gekomen, sociale en politieke betrokkenheid, vermaak.

Er zullen mensen zijn die zeggen: ‘Hoe kun je nu het Evangelie prediken aan mensen met een lege maag? Die moet je eerst voeden, en dan scholen neerzetten en zorgen voor verdere ontwikkeling.’ Het resultaat van dit denken en deze aanpak is, stelt Yohannan, dat de afgelopen honderd jaar het overgrote deel van het zendingsgeld is geïnvesteerd in sociaal werk. En zeker, we moeten zorgen voor de armen en de mensen in nood, maar de focus van zendingswerk hoort te liggen op het brengen van het Evangelie.
‘Het is een misdaad tegen de mensheid om te gaan in de Naam van Christus en als zending uitsluitend sociaal werk te doen en de mensen niet op te roepen tot bekering en het volgen van Christus,’ stelt hij scherp, maar terecht. ‘Alleen het Evangelie van Jezus Christus kan mensen redden voor de eeuwigheid.’

Dirk van Genderen

Jona werd door God geroepen naar Ninevé te gaan, de hoofdstad van Assyrië. Het was op dat moment Israels meest gevreesde vijand. Moreel was dat rijk door en door slecht.
Stel je voor dat God je roept om naar je meest gevreesde vijanden te gaan, naar degenen die in jouw ogen de grootste zondaren zijn, en dat je hun Gods oordeel moet aankondigen. Laten we maar niet te snel met de vinger naar deze profeet wijzen, die vluchtte voor Gods opdracht. Wat zouden wij gedaan hebben? Ja, wat doen wij nu?

Jona sloeg op de vlucht voor God. Waarom eigenlijk? Hij zal bang geweest zijn voor de reactie van de Ninevieten. Wie weet, zouden ze hem oppakken. Het kon hem zijn leven wel kosten. Dat zal meegespeeld hebben, maar de echte reden vinden we in hoofdstuk 4. Daar zegt Jona, nadat de mensen in Nineve zich verootmoedigden en berouw hadden over hun zonden, waarop God afzag van het oordeel: ‘Daarom heb ik het willen voorkomen door naar Tarsis te vluchten, want ik wist, dat Gij een genadig en barmhartig God zijt, lankmoedig, groot van goedertierenheid en berouw hebbend over het kwaad’.
Jona was bang geweest dat hij af zou gaan. Dat God het oordeel niet zou voltrekken en dat de mensen zouden zeggen: ‘Jona roept maar wat, het gebeurt toch niet…’ Het zou zijn prestige niet ten goede komen.

Zit ik er ver naast wanneer ik stel dat wij middenin Ninevé leven? Zeker, er zijn nog rechtvaardigen, en – ik geloof - meer dan destijds in Ninevé. Maar roepen ook hier de zonden niet tot God in de hemel? Je hoeft maar een poosje naar de tv te kijken, of het internet op te gaan. Kijk om je heen. Zonden op seksueel en materieel gebied. Denk eens aan de echtscheidingen, ook onder christenen, terwijl het huwelijk voor de Here heilig is. Hij haat de echtscheiding (Maleachi 2:16). En vraagt u zich wel eens af hoe God zal toornen over abortus, het bewust doden van leven, misschien wel het grootste kwaad in onze tijd? Ook de kritische houding tegenover Israel staat haaks op Gods oproep om Israel en het Joodse volk te zegenen.

En hoe staat het ervoor in ons eigen leven? Moeten ook wij wellicht beschaamd het hoofd buigen? Hoe is de situatie in onze kerk, onze gemeente? De onderlinge verdeeldheid is volkomen in strijd met het gebed van de Here Jezus om eenheid onder degenen die in Hem geloven (Johannes 17).
Houden we nog vast aan de HELE Bijbel, van het eerste tot het laatste woord, als het absoluut betrouwbare en gezaghebbende Woord van de levende God? Of worden er misschien leringen verkondigd die de toets van het Woord van God niet kunnen doorstaan? 1 Johannes 4:1 roept ons op alle geesten te toetsen aan Gods Woord. Doen we dat? Wanneer bij voorbeeld wordt verkondigd dat in Gods gemeente geen ziekte voorkomt, is dat een dwaalleer.
En wie de mensen materiële voorspoed belooft als ze geloven en maar grote giften overmaken, is een valse prediker. En wel heel gemakkelijk worden al jaren grote opwekkingen en doorbraken van Gods Koninkrijk op aarde aangekondigd – ook in Nederland en West-Europa - door mensen die zich profeten noemen, terwijl de vervulling uitblijft… Wees hier voorzichtig mee. Dat iemand zich profeet noemt, wil nog niet zeggen dat diegene ook werkelijk een profeet is…
Sommigen hebben het steeds maar weer over gebedslegers die de overwinning gaan behalen. Zij lijken uitsluitend oog te hebben voor de satan en de demonen en verliezen uit het oog dat de mens die zondigt daarvoor door God verantwoordelijk gehouden zal worden. Ook zij wijken af van de waarheid.

Terug naar de opdracht van Jona. Het oordeel dat Jona aankondigde tegen Ninevé, wordt ons ook aangekondigd. De valse profeten zeggen: ‘Leef maar rustig door, het is vrede, vrede en geen gevaar. God zal ons Zijn zegen geven en grote geestelijke doorbraken zijn al zichtbaar aan de horizon.’
De Bijbel kondigt Gods oordelen aan als we doorleven in onze zonden. Maar nooit - en ik zeg dit met grote nadruk – mag de aankondiging van Gods oordelen ons laatste woord zijn. Je komt ze wel tegen, zogenaamde profeten die altijd maar weer alleen de oordelen aankondigen. Overstromingen, hongersnoden, verwoestingen en ga zo maar door. In die zin zat ook Jona fout. Dat blijkt wel uit zijn al geciteerde reactie in Jona 4:2. Jona had dolgraag gezien dat God Ninevé totaal had verwoest, inclusief al haar inwoners. En zelf zou hij natuurlijk de oordelen ontlopen zijn. God zou hem gespaard hebben.

Allerlei ‘hedendaagse’ profeten kondigen – soms al jarenlang - de oordelen aan, maar – zo stellen zij vaak – de gelovigen zullen de dans ontspringen. Ik las het onlangs nog in een recent boek van een bekende voorganger: ‘Het goud en het zilver van de zondaars zal God geven aan de gelovigen’. Ja, ja, ga dat maar eens verkondigen in Noord-Korea, of in Saoedi-Arabië. En zeker, God zal voor de Zijnen zorgen als de tijden moeilijker gaan worden. Op Hem kunnen we aan. Te veel christenen laten zich van alles wijsmaken, omdat ze de Bijbel onvoldoende kennen. Lees de Bijbel, neem tijd om samen met de Here te zijn, laat je leiden door de Heilige Geest.

De aanzegging van Gods oordeel over onze zonden moet altijd gepaard gaan met de oproep tot bekering, tot verootmoediging. God is rechtvaardig, jazeker. En eenmaal is Zijn maat vol. Maar tegelijk is Hij vol van genade en barmhartigheid. Ook al geloof ik dat Zijn wederkomst dichtbij is, die vooraf gegaan zal worden door de laatste grote en verschrikkelijke oordelen die over de aarde zullen gaan, weten wij niet hoe laat het exact op Gods klok is. Wie teveel gericht is op het oordeel en te weinig op de genade, wijkt af van de waarheid.

De Here wil niet dat sommigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen, zegt 2 Petrus 3:9 met grote nadruk. Daarom heeft de wederkomst nog niet plaatsgevonden. Die boodschap moet vandaag met kracht worden gebracht. Zolang de Here Jezus nog niet is teruggekomen, mag nooit de aanzegging van de oordelen ons laatste woord zijn. Omdat we weten dat God genadig en barmhartig is, lankmoedig en groot van goedertierenheid en berouw hebbend over het kwaad (Jona 4:2).
‘Toen God zag wat zij deden, hoe zij zich bekeerden van hun boze weg, berouwde het God over het kwaad dat Hij gedreigd had hun te zullen aandoen, en Hij deed het niet’ (Jona 3:10).

Ruim honderd jaar later kwam het oordeel alsnog over Ninevé. Ten tijde van Jona hadden de Ninevieten zich van het kwaad afgekeerd en was de Here hun genadig geweest. Maar het ging weer mis met Ninevé. Lees het boek Nahum er maar op na.
Vele jaren had de Here de Ninevieten nog de kans gegeven, maar ze kozen toch weer voor het kwaad, voor de zonden. En opnieuw riep het kwaad van de stad tot God in de hemel. In Nahum lezen we niet dat het volk zich nogmaals bekeerde. Nu komt het oordeel definitief over de stad, die wordt veroverd en verwoest (Nahum 3:7).

Deze geschiedenis bepaalt ons ook bij de ernst van de huidige situatie, anno 2010. Nederland bevindt zich in een grote crisis: politiek, moreel en economisch. Juist nu is het belangrijk te bidden voor de huidige politieke situatie. We hebben een grote verantwoordelijkheid om bij de komende verkiezingen onze stem uit te brengen voor Gods aangezicht. Speciaal gebed wil ik u vragen voor allen die in hun politieke werk de Here willen dienen en zich willen laten leiden door Hem en door Zijn Woord.
En laten we ons volk dringend oproepen tot bekering, tot terugkeer naar God. Verzwijg daarbij Gods oordelen niet, die zullen komen als we ons niet bekeren. En laat Gods volk zich verootmoedigen en hun zonden en de zonden van land en volk belijden en de Here smeken ons genadig te zijn. Opdat nog velen tot geloof in Hem zullen komen en gered zullen worden. God verlangt ernaar ons genadig te zijn (Jesaja 30:18).

Dirk van Genderen
(Dit artikel is onlangs geplaatst in Blaast de Sjofar – info: www.pillaroffire.nl)

De komende dagen zal voortdurend de schuldvraag worden gesteld. Wie is verantwoordelijk voor de val van Balkenende IV? Dat gebeurt nu al, waardoor het wel eens een ‘vuile’ campagne zou kunnen worden.
De gevolgen van de val van het kabinet zijn groot. Voor het aanzien van Nederland binnen de NAVO, voor ‘onze mannen en vrouwen in Uruzgan’. Juist in een tijd van economische crisis heb je een daadkrachtig kabinet nodig. Nu de PvdA uit het kabinet stapt, zullen het CDA en de CU wellicht samen door regeren in demissionaire status tot er een nieuw kabinet is. Op zich zou het een uitzonderlijke situatie zijn dat deze twee partijen maandenlang samen zullen optrekken.

Ik ben benieuwd hoe de kiezers gaan reageren op al deze gebeurtenissen. Ik moet nog zien dat de PvdA hiervoor beloond wordt. Ik houd er serieus rekening mee dat een volgend kabinet weer een rechts kabinet zal zijn, bestaande uit CDA, VVD, PVV, mogelijk aangevuld met ofwel D66 of CU. Het zal wel niet gebeuren dat D66 en CU samen in één kabinet zullen plaats nemen. Daar zijn de verschillen op met name ethisch gebied te groot voor. Laten we beseffen dat we een grote verantwoordelijkheid hebben om straks onze stem uit te brengen voor Gods aangezicht.

Juist nu is het belangrijk te bidden voor de huidige politieke situatie. Voor de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart en ook alvast voor de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer. Laten we ook bidden voor het CDA en de CU, die nu vrijwel zeker samen verder zullen gaan. Speciaal gebed wil ik u vragen voor alle politici die in hun politieke werk de Here willen dienen en zich willen laten leiden door Hem en door Zijn Woord.

De Bijbel wijst ons de weg om te bidden voor allen die over ons zijn gesteld. 1 Timotheus 2:1 roept ons immers op tot voorbede, smeking en gebed voor koningen en hooggeplaatsten.
Laten we bidden dat de Here hun wijsheid geeft. En dat mogen we ook wel bidden voor onze koningin, die de komende dagen adviezen zal inwinnen en aan moet geven wat er nu verder moet gebeuren.

Dirk van Genderen

(Houdt u er rekening mee dat u op een commentaar slechts één keer kunt reageren, met een maximum omvang van 350 woorden.)

Dat is althans mijn visie op de huidige situatie, nu met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur. Het is toch te bizar voor woorden dat een regeringspartij in het openbaar stelt te stoppen met onderhandelingen binnen het kabinet om tot een afgewogen beslissing te komen over het NAVO-verzoek om nog wat langer met een afgeslankte een aangepaste missie in Afghanistan te blijven.

Het CDA en de ChristenUnie geven terecht aan zich niet op te laten jagen door de PvdA. Zeker, de missie is gevaarlijk. En zeker, het is niet vreemd wanneer de Nederlandse bijdrage wat kleiner van omvang en in aangepaste vorm nog enige tijd doorgaat. Stel je voor, dat de Amerikanen in december 1944 hadden gezegd: het is mooi geweest, laat andere landen de kastanjes maar uit het vuur halen, het heeft ons genoeg gekost. Laten we, nu de Amerikanen ons dringend vragen de missie te verlengen, eens denken aan wat zij voor ons hebben gedaan, 65 jaar geleden.

Onze inzet in Afghanistan zou nog veel meer gekoppeld kunnen worden aan het verplichten van de Afghaanse regering zich in te zetten voor de veiligheid van de Afghaanse christenen. Hun aantal wordt geschat op enkele duizenden. Ze durven niet openlijk voor hun geloof uit te komen. Als wordt ontdekt dat ze christen zijn, lopen ze het risico uit hun huis te worden gezet. Ook moeten ze er rekening mee houden dan ontslagen te worden of zelfs vermoord door hun eigen familie, dorpsgenoten of moslimextremisten als de Taliban. Volgens Open Doors treden de overheid en de politie hier niet tegen op.

Nu het kabinet zich in deze crisissituatie bevindt, wil ik uw gebed vragen. De Bijbel gaat ons erin voor om te bidden voor hen die over ons zijn gesteld. 1 Timotheus 2:1 roept ons immers op tot voorbede, smeking en gebed voor koningen en hooggeplaatsten.
Laten we bidden voor premier Jan Peter Balkenende, dat de Here hem wijsheid geeft. Bid ook voor de vice-premiers Wouter Bos en André Rouvoet, voor het hele kabinet, voor de regeringsfracties, ja, voor alle fracties. Opdat onze volksvertegenwoordigers zich bewust zullen zijn van hun verantwoordelijkheden, voor de burgers in ons land, en in dit geval ook voor de mensen in Afghanistan.

Dirk van Genderen

Beide landen staan bij ons niet al te best aangeschreven. De berichten uit Iran zijn zeker verontrustend. Daar doe ik niets aan af. De situatie is zeer dreigend en zou zomaar kunnen escaleren. En in feite kan hetzelfde gezegd worden van Noord-Korea. Het is volstrekt onmenselijk wat daar gebeurt.
Misschien zouden we wel willen dat beide landen getroffen worden door Gods oordelen. Ik vermoed echter dat sommigen van ons te veel gericht zijn op de aanstaande oordelen die God over de aarde zal zenden en te weinig op de redding van verloren zondaren. Ik zeg dit ook tegen mezelf. Wij zien een land als Iran als het grote gevaar, zeker voor Israel. En we wijzen eerder naar Ezechiël 38 en 39, de grote aanval op Israel, waarbij ook Iran betrokken zal zijn, dan op Ninevé, dat zich bekeerde op de prediking van Jona. Houden we het voor mogelijk dat God ook vandaag de dag zo machtig en bovennatuurlijk in kan grijpen?

Wat opvalt, is dat het deze beide regimes, die zich keihard tegenover het christelijk geloof opstellen, niet lukt om landen zonder christenen te worden. We zingen het wel eens: ‘Het werk van God is niet te keren, omdat Hij erover waakt’. God is machtiger dan alle duistere machten en krachten die zich tegen Hem keren. De satan kan vreselijk woeden en tekeer gaan, maar tegen God kan hij nooit op.

Noord-Korea staat voor de achtste keer bovenaan de nieuwe ranglijst die Open Doors onlangs publiceerde van landen, waar de vervolging van christenen het ergst is. Het afgelopen jaar zouden Noord-Koreaanse christenen zelfs misbruikt zijn door het regime voor het testen van bacteriologische en biologische wapens. Aldus iemand die goed op de hoogte is van de situatie, maar om veiligheidsredenen anoniem moet blijven.
Volgens Open Doors worden in Noord-Korea meer dan 50.000 christenen gevangen gehouden en kunnen christenen die in het land wonen er alleen in het diepste geheim samenkomen. Mensen improviseren daarom een kerkdienst door bijvoorbeeld met z’n tweeën op een bankje te gaan zitten in een park. Zonder de handen te vouwen of een Bijbel vieren ze dan toch een zondagdienst.

Het aantal christenen in Noord-Korea wordt geschat op 400.000 en in Iran op (enkele) miljoenen. Alleen al in de hoofdstad Teheran zouden 10.000 ondergrondse huiskerken zijn, waar christenen in het geheim in groepjes samenkomen.
Het is opmerkelijk dat er in Iran momenteel een opwekking gaande is. Honderdduizenden Iraniërs zijn al tot geloof in de Here Jezus gekomen en wellicht al wel een paar miljoen de afgelopen jaren. En de opwekking gaat door, niet alleen in Iran, maar ook onder de Iraniërs buiten Iran. Wie weet, welke plannen God nog met dit volk heeft.
De Iraanse president Ahmedinejad denkt dat hij de macht in handen heeft en de weg moet banen voor de Mahdi, de islamitische messias. Maar uiteindelijk is het de God van hemel en aarde, Die Zijn plannen volvoert. De wederkomst van de ware Messias, de Here Jezus Christus, is aanstaande. Dan zal Hij Zijn rijk van vrede en gerechtigheid oprichten.

De wereldpolitiek moet zich blijven keren tegen het totalitaire regime in Noord-Korea en tegen de oorlogszuchtige plannen van de Iraanse leiders. De beide landen roepen Gods oordeel over zich heen, als ze doorgaan met hun beleid en zich niet bekeren.
Laten we ondertussen veel van God verwachten, ook voor Noord-Korea en Iran. Hij werkt ook daar, en misschien wel krachtiger dan hier. Daar kan het je alles kosten, tot je leven aan toe, als je trouw wilt blijven aan de Here Jezus. Bid voor allen in die landen die in Christus geloven, dat ze genade en kracht zullen ontvangen om staande te blijven.

We mogen bidden dat God verwarring zendt onder de Iraanse leiders, zodat ze beschaamd zullen worden en terugdeinzen, zoals Psalm 129:5 zegt. De Here is machtig om de dreiging tegen Israel op een bovennatuurlijke manier aan te pakken. En evengoed kan Hij het Noord-Koreaanse regime ten val laten komen. ‘Denkt aan de gevangenen (met name in Noord-Korea, dvg), alsof gij met hen gevangen waart; aan hen die mishandeld worden, als (mensen), die ook zelf een lichaam hebt’ (Hebreeën 13:3).

Dirk van Genderen
(Dit artikel stond afgelopen week ook in Het Zoeklicht, www.zoeklicht.nl).

Het kan opeens gebeuren. Je krijgt een onbekend mailtje en komt zo ongewild op een pornosite terecht. Of er flitst opeens zo’n site op het scherm als je op een onschuldig lijkende link klikt. En het pakt je.
Ik aarzel om dit aan te kaarten en wil ook niemand veroordelen die op dit terrein is gevallen. Maar omdat zoveel christenmannen (en inmiddels ook steeds meer vrouwen) hiermee worstelen, sta ik er toch een keer bij stil.

Op bezoek bij een groep christenen om iets te vertellen over de gevaren van internet en tv werd ik opnieuw geraakt door de nood op dit gebied. We mogen dit niet negeren. De slachtoffers van de porno-industrie schreeuwen om hulp, maar durven vaak niet te vertellen dat ze vastzitten in de strikken van deze vuile seksindustrie, waarin miljarden omgaan. Het is werkelijk misdadig en moet keihard worden aangepakt.

Laten we erop bedacht zijn dat de satan alles zal doen om christenen tot zonde te verleiden. Hij zal altijd proberen bij ons binnen te komen op onze zwakke plekken. Wie op het gebied van seks gevoelig is, zal extra alert moeten zijn.
En wat is verslaving aan porno op tv, dvd en internet anders dan overspel? ‘Wie een vrouw aanziet om haar te begeren, heeft in zijn hart reeds overspel met haar gepleegd,’ zegt de Here Jezus immers (Mattheus 5:28).

Denk eens aan Jozef. De vrouw van Potifar probeerde hem te verleiden tot overspel (Genesis 39). Maar Jozef wist dat God dat niet wilde. En dus was er maar één uitweg: vluchten bij de zonde vandaan, ook al kostte het hem zijn vrijheid. Vlucht zo ook van de porno vandaan!
Denk ook eens aan David. Hij zag Batseba, die zich aan het baden was op het dak van haar huis (2 Samuël 11). Kijken werd begeren en begeren werd overspel, zonde.

Hoe kom je uit zo’n verslaving? Soms niet eerder dan dat het ontdekt wordt. Door je baas, een collega, je vrouw, je kind. En dat kan heel pijnlijk voor je zijn.
Ik denk aan het echtpaar, van wie de man verslaafd was aan porno. Zijn vrouw en kinderen wisten het. Het legde een geweldige druk op hun relatie. Hij koos letterlijk voor andere vrouwen dan zijn eigen vrouw.
Hij ging nooit gelijk met zijn vrouw naar bed, maar bleef nog lange tijd ‘genieten’ van pornofilms en pornosites. Toen hij op een avond even om een hoekje van de slaapkamer keek of zijn vrouw al sliep, zag hij haar op de knieën voor het bed liggen en hoorde hij haar zachtjes bidden. Voor hem. Of de Here hem wilde bevrijden van zijn verslaving, zodat hij er weer voor het gezin zou zijn. Op dat moment greep God in in zijn leven. Door Gods genade kon hij radicaal breken met zijn verslaving en nu waarschuwen ze samen tegen de gevaren van porno op tv, dvd’s en internet. Bevrijding is mogelijk! En je kunt er zo aan vast zitten, dat je echt hulp nodig hebt om er vrij van te worden.

Ik denk aan die christenman, die werd betrapt op zijn werk. Hij had een hoge functie. Zijn pornoliefde leidde tot onmiddellijk ontslag. Deze koude douche werkte voor hem echter buitengewoon genezend. En nu mag hij getuigen van Gods genade en bevrijding.
‘Er is toch verschil tussen kijken en begeren’, zult u misschien zeggen. Zeker, maar kijken wordt hier heel snel begeren. Zorg ervoor dat het niet zover komt. Scherm je ervoor af. Kijk niet naar zulke films. Bekijk die internetsites niet. Installeer een filter op je computer, om je scherm – ook voor je kinderen – schoon te houden.

Hier ligt een belangrijke taak voor kerken en gemeenten. Wijs op de gevaren, maar treed verslaafden tegemoet in een geest van liefde en barmhartigheid. Zoals de Here Jezus zou doen.
Laten we niet neerzien op mensen die verslaafd zijn aan porno, of aan welke andere verslaving dan ook. Besef dat iedereen vatbaar is voor verleiding. Laten we open zijn over onze eigen strijd, misschien op heel andere terreinen. Laat de kerk een plaats zijn van herstel en genezing voor gewonde en gebroken mensen die in de ban van deze verslaving zijn gekomen. Omdat het bloed van Jezus, Gods Zoon, ons reinigt van alle zonden (1 Johannes 1:7).

Dirk van Genderen

(Dit is een enigszins aangepaste versie van één van de 60 commentaren in mijn boek ´Spannende tijden´, een uitgave van Uitgeverij Van Wijnen, www.uitgeverijvanwijnen.nl, prijs: 12,50 euro.
Houdt u er rekening mee dat u per commentaar slechts één keer kunt reageren, met een maximum van 350 woorden.)

Is het goed tussen God en mij? Mag ik weten dat mijn zonden vergeven zijn door het kruisoffer van de Here Jezus, gebracht op Golgotha? Kan ik de Hem ontmoeten en mag ik door genade weten dan voor eeuwig bij Hem te zullen zijn? Staat Hij centraal in mijn leven?
En hoe staat het richting mijn medemensen? Zijn er misschien nog dingen die tussen mij en anderen instaan, die in orde gemaakt moeten worden? En wie of wat is nu echt belangrijk in mijn leven? Mijn gezin, familie, geliefden – als je die hebt - of misschien wel mijn werk, baan, carrière, de tv, internet, een forse bankrekening…?
En wellicht zul je ook anderen nog op de Here Jezus willen wijzen en hen dringend aansporen om zich te bekeren en hun vertrouwen op Hem te stellen.
De uitdaging is om na afloop van de veertig dagen zo verder te leven als u in die veertig dagen hebt ‘leren leven’. Wellicht helpt zo’n periode om te gaan zien wat nu echt belangrijk is in je leven.

In Amerika heeft al een behoorlijk aantal christenen gekozen voor zo’n periode van veertig dagen. Ze ontdekten dat ze in hun leven zoals ze dat gewend waren, veel tijd ‘verknoeiden’ met allerlei zaken die van weinig waarde waren. Het hielp hen om na die veertig dagen minder op zichzelf gericht te zijn en meer op God en op de mensen om hen heen, met name op hun gezin en familie.
Er gebeurden ook opzienbarende dingen. Een vrouw kon de man vergeven die was veroordeeld voor de moord op haar zoon. Er kwamen veel getuigenissen van mensen die anderen hadden kunnen vergeven. ‘Als je beseft dat je al zo snel voor God zult staan, wil je de dingen met de ander eerst nog in orde maken,’ stelde een voorganger van wie veel gemeenteleden meededen.
Hij vertelde ook dat hij in zijn gemeente in één van de diensten meedeelde dat er schoenen werden gevraagd voor daklozen en zwervers. Hij kreeg daarop vierduizend paar schoenen aangeboden. ‘Dat zou voordien nooit zo’n groot aantal zijn geweest.’

Ik hoop dat u serieus stil wilt staan bij de vraag wat u zou doen als u nog veertig dagen zou hebben. De Bijbel roept ons toch op altijd bereid zijn God te ontmoeten. Wij schuiven die gedachte vaak zo makkelijk weer weg. Dat zal nog wel een poos duren, hopen we. Maar het leven is ernstig en we leven in ernstige tijden. Wij weten niet wanneer het einde van ons leven komt. Dat kan heel onverwacht komen. Denk eens aan de ramp in Haïti. Voor meer dan 150.000 mensen was het leven hier op aarde opeens voorbij. En houdt er ook maar rekening mee dat de wederkomst van de Here Jezus aanstaande is.

Denk ook eens aan Jona en Ninevé. De Ninevieten krijgen te horen dat ze nog veertig dagen krijgen voordat dat stad ondersteboven zal worden gekeerd (Jona 3:4). Op bevel van de koning roepen de Ninevieten daarop met kracht tot God en bekeren zich van hun boze wegen (Jona 3:8). ‘Wie weet, God mocht Zich omkeren en berouw krijgen en Zijn brandende toorn laten varen, zodat wij niet te gronde gaan.’ ‘Toen God zag wat zij deden, hoe zij zich bekeerden van hun boze weg, berouwde het God over het kwaad dat Hij gedreigd had hun te zullen aandoen, en Hij deed het niet’ (Jona 3:9). Hoe zegenrijk was het voor de Ninevieten dat hun was aangezegd dat ze nog veertig dagen kregen.

Zo geloof ik dat het voor ons zegenrijk zal zijn wanneer ook wij eens veertig dagen zouden leven alsof het onze laatste veertig dagen op deze aarde zijn. Aarzel niet om in actie te komen, zowel richting de Here als richting uw medemens, als de Heilige Geest u dat duidelijk maakt.
En als we de Here Jezus mogen kennen, hoeft de gedachte dat we Hem zullen ontmoeten, ons geen vrees aan te jagen, maar mogen we vol verwachting uitzien naar het moment dat we voor altijd met Hem zullen zijn.

Dirk van Genderen

Sommigen wisten al heel snel de oorzaak aan te wijzen, zoals de Amerikaanse tv-dominee Pat Robertson. Het zouden de zonden van Haïti zijn, die de oorzaak zijn van deze ramp. Veel Haitianen doen namelijk aan voodoo en spiritisme. Daar komt nog bij dat ruim 200 jaar geleden, toen Haïti nog een zeer welvarende kolonie van Frankrijk was, het volk in opstand is gekomen tegen de Fransen. Toen zou het eiland toegewijd zijn aan de satan. En daarmee is voor hen het kringetje rond. Kijk maar hoe ellendig Haïti er al aan toe was. Gelukkig heeft Robertson zijn mening later genuanceerd en heeft zijn organisatie wel direct hulp gestuurd naar Haïti.

Moeten we het in deze richting zoeken? Het past ons niet om zo’n verband te leggen. Zeker, ik geloof dat God Zijn zegen zal geven als een volk Hem dient en dat we weinig goeds hebben te verwachten als we Zijn geboden overtreden. Toch moeten we uiterst terughoudend zijn met het gebruiken van zulke grote woorden. Hebben wij beter verdiend dan Haïti? Als God Haïti zou haten, dan zouden er niet zoveel zendelingen actief zijn op Haïti. Die heeft Hij toch ook daarheen laten gaan, om het Goede Nieuws over Hem ook daar te laten brengen. Dan zou er nu ook niet zo’n wereldwijde hulpactie op gang zijn gekomen.
En als God onze zonden direct zou straffen, zou er van Nederland ook niet veel overblijven. Laten we niet met de vinger wijzen, maar ons verootmoedigen voor de Here.

De aardbeving had een kracht van ruim 7 op de schaal van Richter. Het is opmerkelijk dat het aantal zware aardbevingen toeneemt. Een week eerder werden de Salomons Eilanden getroffen door een beving met een kracht van 6,2.
Op de site earthquake.usgs.gov/earthquakes/recenteqsww/Quakes/quakes_big.php kunt u precies zien waar de afgelopen dagen de aarde beefde: de afgelopen week gemiddeld zo’n zes aardbevingen per dag met een kracht van 5,0 of meer.
En op de site www.naturalnews.com/023362.html kunt u lezen dat het aantal natuurrampen de afgelopen twintig jaar sterk is toegenomen.

Gebeurt dit toevallig? Ik geloof dat God door deze tekenen in de natuur tot ons spreekt. In Mattheus 24 noemt de Here Jezus dit de weeën, geboorteweeën, waarbij ook aardbevingen worden genoemd, die Zijn komst en de voleinding van de wereld aankondigen. Een kenmerk van weeën is dat ze sterker worden naarmate de geboorte naderbij komt. Vers 7 spreekt over aardbevingen. Moeten we dan toch Gods hand in natuurrampen zien? Misschien is het beter om te zeggen dat God langzaamaan Zijn beschermende en bewarende hand van over deze aarde terugtrekt, waardoor natuurrampen in kracht en aantal (zullen) toenemen, zoals Mattheus 24, Marcus 13 en Lucas 21 aangeven.
Elke aardbeving is, zoals de Engelsen zo treffend zeggen: een wake-up call. Een oproep om wakker te worden, tot bekering te komen. De Here Jezus wil ons redden. Jesaja 26:9b zegt: ‘Want wanneer Uw gerichten op de aarde zijn, leren de inwoners der wereld gerechtigheid.’

Denk eens aan Lucas 13, waar de Here Jezus stelt: ‘Meent gij, dat die achttien, op wie de toren bij Siloam viel en erdoor gedood werden, schuldiger waren dan alle andere mensen die in Jeruzalem wonen? Neen, zeg ik u, maar als gij u niet bekeert, zult gij allen evenzo omkomen.’ Ook ons kan een ramp overkomen. Bekeert u dan, als u nog niet gelooft in de Here Jezus.

Wij hebben er geen recht op dat God ons genadig zou zijn. Onze zonden roepen tot de hemel om Gods oordelen. Maar God is zo genadig dat Hij ons telkens opnieuw nog waarschuwt en oproept tot terugkeer tot Hem en tot het breken met onze zonden.
C.S. Lewis schreef ooit dat het lijden Gods megafoon is om ons wakker te schudden: ‘Het lijden is Gods megafoon om tot een dove wereld te roepen, het is de beitel die ons brutaal bewerkt.’

Het is aangrijpend om het leed en het lijden van de Haitianen te zien en erover te lezen. Bijzonder trouwens dat velen hun geloof in God en hun vertrouwen op God niet zijn kwijtgeraakt door de ramp. Nu veel kerken verwoest zijn, komen velen op straat bijeen om God te loven en te prijzen. Velen zijn hun Bijbel kwijtgeraakt door de ramp. De Bijbelgenootschappen hebben plannen gemaakt om tienduizenden nieuwe Bijbels naar Haïti te brengen.
De Haitiaanse christenen roepen dringend op om hulp en – nadrukkelijk – ook om gebed. Er komen mensen tot geloof en sommigen breken met hun voodoopraktijken. Laten we God bidden om Zijn aanwezigheid daar. Dat Hij ook de hulpverlening zal zegenen. En dat Hij al degenen die getroffen zijn door de aardbevingsramp kracht wil schenken en troost in hun verdriet.

Dirk van Genderen

Ik las namelijk een noodkreet van een Haïtiaanse voorganger: ‘Wat jullie voor ons kunnen doen, is bidden, bidden, bidden. Bid alsjeblieft voor ons.’
Opvallend is, dat ondanks de omvang van de ramp op veel internetblogs het geloofsvertrouwen op Gods bescherming ongeschokt is gebleven. Willemien Krul van de Mission Aviation Fellowship (MAF) schrijft de avond na de aardschok samen Psalm 18 te hebben gelezen: ‘Vers 8 zegt: ‘Toen dreunde en beefde de aarde; de grondvesten van de bergen sidderden en daverden, omdat Hij in toorn ontbrand was’. Nooit eerder is dit zo echt voor me geweest. Om de aarde te voelen beven en de fundamenten van de bergen te voelen schudden.’ Ze is haar angst nauwelijks te boven: ‘Ik ben in shock en als ik een glimp van mezelf in een spiegel zie, merk ik dat mijn ogen permanent wijd open staan.’

De kerken, die in december hun klokken luidden, deden mee aan een wereldwijde actie tijdens de klimaatconferentie in Kopenhagen. Het klonk vanaf de kerktorens: ga bewuster om met energie en grondstoffen. Neem eens wat vaker de fiets. Trek een trui aan in plaats van de verwarming een paar graden hoger te zetten.

Op zich prima adviezen, maar is dit de taak van de kerk? De kerk – eigenlijk spreek ik liever over de gemeente - is toch geroepen de grote daden des Heren te verkondigen (1 Petrus 2:9)? En als de kerken dan eens een keer wereldwijd attenderen op iets dat alle aandacht verdient, is het dan niet de boodschap dat we in zeer ernstige tijden leven? Met een oproep tot bekering, geloof en verootmoediging.

Helaas zijn er nogal wat kerken die niet zoveel hebben met deze boodschap. Omdat ze er niet meer in geloven. Nee, ze zetten zich liever in om er zelf een betere wereld van te maken. Op sociaal terrein, op politiek terrein, op milieuterrein.

Is het milieu dan niet belangrijk, reageert u misschien. O, zeker wel! We hebben, zeker als christenen, de opdracht goed met de natuur om te gaan. We zouden daarin voorop moeten lopen. ‘De rechtvaardige weet wat toekomst aan zijn vee, zegt Spreuken 12:10 treffend.
In het paradijs al kreeg de mens de opdracht de aarde te bebouwen en te bewaren (Genesis 2:15). Hier ligt een belangrijke taak voor iedereen, en zeker ook voor de politiek.

Daar komt nog bij dat wij vanuit de Bijbel weten dat het lijden van de schepping onze schuld is. Door de zondeval in het paradijs (Genesis 3). Alleen daarom al zouden wij ons in moeten zetten om dat lijden niet nog zwaarder te maken, omdat wij zo nodig nog meer luxe en nog meer welvaart willen hebben. Het is altijd weer treffend om Romeinen 8:19 en 22 te lezen: ‘Want met reikhalzend verlangen wacht de schepping op het openbaar worden der zonen Gods. Want wij weten, dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is.’

Terloops merk ik op dat het maar zeer de vraag is of de opwarming van de aarde wel zo ernstig is als men ons wil laten geloven. Er is immers ook een aanzienlijke groep wetenschappers die stelt dat er van opwarming geen sprake is, sterker nog, de gemiddelde temperatuur op aarde zou volgens hen al een jaar of tien dalen.
Een grote hoeveelheid gehackte e-mails, die nog maar kortgeleden in de publiciteit kwamen, toonde aan dat de zogenaamde opwarming van de aarde wel eens fake kan zijn.

In Jesaja 24:1 staat: ‘Zie, de HERE ontledigt en verwoest de aarde, keert haar ondersteboven en verstrooit haar inwoners.’ En vers 4 vervolgt: ‘De aarde treurt, verwelkt; de wereld kwijnt weg, verwelkt.’ Ook de reden wordt eraan toegevoegd: ‘Want de aarde is ontwijd door haar bewoners, omdat zij de wetten hebben overtreden, de inzetting ontdoken, het eeuwig verbond verbroken.’
Leest u dat hele hoofdstuk maar eens. Hier vinden we de diepste reden voor de milieuproblemen. De aarde is ontwijd door haar bewoners, de wetten, Gods wetten zijn overtreden. Die boodschap zouden de kerken ook moeten brengen, met de oproep tot bekering en geloof.
Toen ik dit hoofdstuk las, raakten mij ook vers 18 - 20 en moest ik direct denken aan de verwoestende aardbeving op Haïti: ‘…de grondvesten der aarde beven (…) de aarde schudt hevig, de aarde wankelt vervaarlijk; de aarde waggelt zeer als een beschonkene en zwaait heen en weer als een nachthut; want haar overtreding drukt zwaar op haar’.

Laten we niet denken dat wij de hemel op aarde tot stand kunnen brengen door onze (milieu)inspanningen. De Bijbel laat ons zien dat God Zelf de aarde, de schepping, het milieu zal herstellen en nieuw zal maken. ‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. Zie, Ik maak alle dingen nieuw’ (Openbaring 21:1, 5).

Dirk van Genderen

Het leven dat U geeft, hebben we in eigen hand genomen. Velen verkiezen de dood boven het leven. De seks boven de liefde. Materialisme boven Uw Koninkrijk. Eigen eer boven Uw eer.
We houden geen rekening meer met U. We proberen U soms nog wel te dienen, maar vaak is het niet meer dan schone schijn. Wel aardig aan de buitenkant, maar U ziet ons hart aan…

We buigen ons voor U neer en belijden onze zonden en de zonden van ons volk. Want het zijn onze zonden die scheiding maken tussen U en ons, tussen U en ons volk.
Het is genade van U, Here, dat U ons land nog niet voorgoed in de steek hebt gelaten. Nog houdt U hier Uw gemeente in stand. Nog mag Uw Evangelie worden verkondigd.

Vader in de hemel, we zien op naar U. We smeken U ons land en ons volk te herstellen. We voelen ons machteloos, maar U bent de almachtige.
Here, wilt u ingrijpen in ons volksleven? We zien ons volk ten onder gaan, maar verlangen dat het zich tot U bekeert. We roepen tot U. Genees ons volk. Breng het terug tot U.
De tijden zijn spannend. Er is veel in beweging. Oude zekerheden wankelen. Er komen dit voorjaar weer nieuwe verkiezingen aan. We leggen alles voor U neer. Opdat U de eer en de glorie zult ontvangen.

O Here, hoor. O, Here, vergeef. O Here, merk op. O Here, treed handelend op. Open Uw ogen en zie hoe diep ons land gevallen is. In honderden kerken, waar eens Uw Woord klonk, zwijgt de bazuin van het Evangelie. Doe Uw aangezicht weer lichten over ons volk.

We pleiten op Uw eigen Woord. ‘En Mijn volk, waarover Mijn Naam is aangeroepen, verootmoedigt zich, en zij bidden en zoeken Mijn aangezicht, en bekeren zich van hun boze wegen, dan zal Ik uit de hemel horen, en hun zonde vergeven en hun land herstellen (2 Kronieken 7:14).
En op 1 Johannes 1:9: ‘Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.’

O Here, schenk een herleving in Uw gemeente, onder de christenen, die zich uit zal breiden over land en volk. Vervul ons met Uw Geest, zodat Uw heerlijkheid weer zichtbaar zal worden.

We verootmoedigen ons voor U. We belijden onze zonden. We belijden onze verdeeldheid. We belijden dat we vaak meer bezig zijn met ons eigen gelijk, dan met het dienen en eren van U. We belijden dat we zoveel kansen laten voorbijgaan om anderen over U te vertellen en hun te laten zien wat het inhoudt om U te kennen en te dienen, ook in het open veld, buiten de muren van de kerk.

Ontfermt U Zich ook over deze wereld, die bloedt uit duizend wonden. De velden zijn wit om te oogsten. Here, zend arbeiders uit om de oogst binnen te halen.
We danken U dat we wereldwijd mogen zien dat U werkt. Vele tienduizenden, ja honderdduizenden mensen komen tot geloof in U en ervaren dat U de levende God bent.
We bidden om vrede en verzoening in deze wereld. Om de vrede van Jeruzalem. Om wijsheid voor de wereldleiders.

Dank U wel, Vader, dat we mogen weten dat U heel de wereldgeschiedenis in Uw hand hebt. Evenals ons leven. Het loopt U nooit uit handen, hoewel wij dat wel eens denken.
U kent ons. U ziet ons hart, zoals niemand anders het ziet. U verlangt ernaar dat Uw heerlijkheid zichtbaar wordt in ons. Opdat Uw grote Naam alle eer en lof zal ontvangen.

Zo gaan we 2010 in. In vertrouwen op U. Een uitziende naar Uw aanstaande wederkomst, Here Jezus.
U zij alle lof, eer en aanbidding, tot in eeuwigheid. Halleluja. Amen!’

Dirk van Genderen
(Dit is een enigszins aangepaste versie van één van de 60 commentaren uit mijn boek ´Spannende tijden´, een uitgave van Uitgeverij Van Wijnen, www.uitgeverijvanwijnen.nl, prijs: 12,50 euro).

(Houdt u er rekening mee dat u vanaf heden slechts 1 x per commentaar kunt reageren, met een maximum van 350 woorden.)